در اينکه ۱۸ تير امسال آرامترين ۱۸ تير چند سال اخير بود شکی نيست.البته کسی نميتواند منکر انبوه مردمی که به بيرون آمده بود شود اما چه مردمی؟ مردمی منفعل؛مردمی خسته از سرکوب در تظاهرات های قبل ؛مردمی خسته  از شنيدن حرفهای به ظاهر ناسيوناليستی بعضی از افراد خارج نشين و بعضی به ظاهر روشنفکر داخلی که حرفی جز گفتن مرگ بهتر از آمدن نيروهای خارجيست ندارن و عده ای احمق که صبح تا شب بلدن فقط تو تلويزونهای لوس انجلسی تبليغ سياست گل در برابر توپ و تفنگ رو بکنند!!!.
۱۸ تير امسال گذشت مطمینا اگر نخواهیم از خواب بیدار شیم باید منتظر گذشتن ۲۵ تا  از این ۱۸ تیر ها ی دیگه هم باشیم بدون اینکه آب از آب تکون بخوره . بايد قبول کرد اگر اپوزوسيون خارج از کشور به خودش نياد و کماکان به جای درست کردن شورای رهبری به فکر کوبيدن همديگه باشه در ۱۸ تير های سالهای بعد  نبايد منتظر امدن بيرون اين مردم باشيم حتی مثل امسال فقط برای نگاه کردن. به عقيده من ۳ فاکتور برای بيرون آومدن دوباره مردم و نتيجه دادن اين تظاهراتها لازمه
۱- کنار گذاشتن سياست مبارزه مسالمت آميز و ياد دادن مبارزه خشونت آمیز به مبارزان که در این چند وقت اخیر هر وقت استفاده شده جواب داده مثل شبهای چهار شنبه سوری
۲- درست کردن شورای رهبری یا هماهنگی تظاهراتها که مثل الان آش شله قلمکار نشه که هر حزبی برای خودش یه جایی و یه ساعتی رو برای تظاهرات اعلام کنه
۳- مبارزه با سیاست سیاست زدایی جمهوری اسلامی که در زمان دولت خاتمی با دادن اندکی آزادی به جوانان اکثریت اونها رو از چرخه مبارزه جدا کرد  که البته با روی کار آمدن نماينده های  احمق مجلس هفتم و تصويب قوانين عصر حجری اين کار به خودی خود انجام خواهد شد!!!
هم برای مردم ایران هم برای اون عده که طاقت دیدن نیروهای امریکایی رو در ایران ندارن امیدورام این کار ها زود تر انجام شه وگرنه تا چند ماه دیگه و بعد از انتخاب شدن احتمالی جرج بوش در انتخابات امریکا نیروهای ایتلاف کاری رو که خودمون نتونستیم انجام بدیم رو انجام میدن!!!
خوشحال ميشم نظراتتون رو در اين زمينه بدونم